افراط و تفریط در هر مسئله ای باعث بروز نقصان آن می شود، از مسائل بزرگ اجتماعی وسیاسی گرفته تا مسائل فردی و ظاهرا در امور مربوط به توانخواهان ماشاهد برخی تفریط های شدید هستیم و دربسیاری از موقعیت ها حق آنان نادیده انگاشته می شود با این توجیه که بهزیستی آنان را تحت پوشش دارد اما آیا تنها یک ارگان می تواند مدافع تمام حقوق توانخواهان باشد قطعا نه ! توجیه این واقعیت که تمام ارگان ها در کمک رسانی به توانخواهان باید نقش فعالی داشته باشند نه تنها بر عهده بهزیستی ،ارگان های مرتبط و سازمان های مردم نهاد فعال در حیطه توانخواهان است بلکه هماهنگی وهمکاری مسئولان همه ارگانها را می طلبد. برای پیشگیری از معلولیت در سطح کشور و ارائه خدمات مناسب و موثر به توانخواهان نیاز به عزم راسخ و همگانی است و تا هرکس به نوبه خود و جایگاه اجتماعیش حداکثر تلاش خود را نکند، این امر محقق نخواهد شد.