و سپاس خداى را که به غیر او امید نبندم که اگر جز به او امید مى‏ بستم ناامیدم مى‏ نمود

و سپاس‏ خداى را که مرا به خودش وا گذاشت از این‏ رو اکرامم نمود و به مردم وا نگذاشت تا مرا خوار کنند

و سپاس خداى را که با من دوستى ورزید درحالى‏ که از من بى‏ نیاز است

و سپاس خداى را که بر من بردبارى مى‏ کند تا آنجاکه گویى مرا گناهى نیست! پروردگارم ستوده‏ ترین موجود نزد من بوده و به ستایش من سزاوارتر است.

فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی