جملات ذيل توصيفات اخلاقى بسيار عالى امام رضا عليه السّلام را
آشكار مى‏كند:
الف.از مردم رو بر نمى‏گرداند،بلكه آنان را با گرمى و لبخند استقبال‏
مى‏كرد.
ب.هرگز سخن كسى را قطع نمى‏كرد،بلكه اجازه مى‏داد تا او صحبت كند
تا حرفش تمام شود.
ج.از جمله اخلاق عاليه او اين بود كه هيچ وقت پايش را جلوى مقامى‏
كه با او نشسته بود،دراز نمى‏كرد،بلكه مؤدّب و منظّم مى‏نشست.
د.مادامى‏كه معاشرين او تكيه نداده بودند،بر چيزى تكيه نمى‏كرد.
ه.هيچ يك از ملازمان و غلامانش را با نام بد صدا نمى‏زد،حتى اگر آنها
با وى بدرفتارى كرده بودند.
و.نسبت به آنها تكبّر نشان نمى‏داد،بلكه هنگامى كه براى غذا خوردن‏
آماده مى‏شد،با آنها مى‏نشست و غذا مى‏خورد.
ز.بسيار نماز مى‏خواند و شب را با نماز خواندن و تلاوت كتاب خدا
  سپرى مى‏نمود.
(1)ح.مال بسيار به فقيران مى‏داد و در شبهاى تاريك به آنها صدقه عطا
مى‏فرمود تا مبادا به وسيله آنها شناخته شود.
اينها برخى از صفات بسيار خوب و نيكوى امام رضا عليه السّلام بود كه‏
ابراهيم بن عباس ديده بود. 1)حياة الامام محمد الجواد،ص 37.