استادگفت:آدمها شبیه گیاهانند عده ای برای بالا رفتن وگل دادن چون پیچکند تا تکیه گاهی نباشدتا به دورش بپیچند وتکیه کنند نمی توانند بالا بروند عده ای چون نهالند تا شاخه ای در کنارشان نباشد وآنهارا حمایت نکند بدرستی وخوبی رشد نمی کنند وقد نمیکشند واما اندک افرادی  هستند که چون سرو استوارند نه تنها در مقابل طوفان می ایستند که پناهگاه وتکیه گاه دیگران نیز هستند آنان حامی واقعی رایافته اند وبه او تکیه میکنندحال بیندیشید که شما از کدام دسته اید 

گفتم:درختان پاییز را دوست ندارند چون یرگهای سبزشان رامی گیرد ودرگوششان زمزمه می کند شاید ...اگر... ازتبر هیزم شکن وتاراج زمستان جان بدر ببرید درفصل بهار شکوفه خواهید کرد

استاد لبخندی زد و زیر لب زمزمه کرد:

زیر بارند درختان که تعلق دارند                               ای خوشاسرو که از بند غم آزاد آمد

اما بعد

آرزو میکنم از هردسته ای که باشید برای بالارفتن راه مستقیم را انتخاب کنید وخداوند همواره نگهدارتان بادفراموش نکنید که گیاهان با نور زنده اند وخداوند نور آسمانها وزمین است